DELEN

Oman kent een rijke geschiedenis en is door de eeuwen heen het middelpunt geweest van handel tussen oost en west. Dat heeft ertoe geleid, dat Oman eeuwenlang gevormd is door invloeden uit diverse windstreken en gevarieerde staatsvormen. De Omani’s hebben hier hun eigen invulling aan gegeven en zijn tot op de dag van vandaag bijzonder trots op hun uitzonderlijke erfgoed.

Dit vind je in historische gebouwen, bij archeologische opgravingen, in vakmanschap, kleding en culinaire tradities.

Om helemaal in de sfeer van tradities te komen is het een aanrader om een bezoek te brengen aan Bait al Zubair in Muscat, een prachtig traditioneel huis, waarin het Etnografisch Museum is ondergebracht. Dit museum geeft een goed beeld van het dagelijkse leven in het Sultanaat door de eeuwen heen.

Bedoeïnen – letterlijk woestijnbewoners – zijn van nature erg gastvrije mensen. In Oman leven verschillende stammen in de woestijn en in de bergachtige gebieden langs de kust. Een bezoek aan Wadi Darbat en de watervallen van Jebai Samhan in de zuidelijke regio Dhofar is aan te raden.

De Omaanse keuken is een combinatie van de Arabische- en Indiase keuken. Rijst, kip, vis en groente vormen meestal de basis voor een maaltijd en saffraan speelt hierbij een centrale rol. Een populaire feestmaaltijd is Shuwa, een echt traditioneel gerecht waarbij het vlees wordt gemarineerd met rode peper, kurkuma, koriander, komijn, kardemom, knoflook en azijn en vervolgens verpakt in zakken gemaakt van gedroogde banaan- of palmbladeren. In de smeulende oven worden deze zaken dan 24 tot 48 uur gekookt.

Wadi Dawkah in de regio Dhofar in het zuiden, is een van de weinige plekken ter wereld, waar de Boswellia sacra bomen, oftewel wierookbomen voorkomen. De geurige hars ide uit de bast van de bomen druppelt wordt geoogst om als wierook te gebruiken. Oman is altijd een van de grootste exporteurs van wierook geweest en de regio Dhofar is het begin van de beroemde ‘wierookroute’, die in de tijd van de Romeinen, voor het eerst een Arabisch dusdanig historische en culturele waarde vertegenwoordigt, dat UNESCO deze route in 2000 heeft toegevoegd aan de Werelderfgoedlijst.

Oman beschikt over een ingenieus irrigatiesysteem dat de kale en dorre grond groen en vruchtbaar houdt. Het zogenaamde aflaj-systeem werd al in 2500 voor Christus geïntroduceerd door de Perzen en momenteel bestaat dit systeem uit zo’n 10.000 kanalen. De falaj brengt water via ondergrondse tunnels van de bron naar bovengrondse kanalen en daarvandaan wordt het verder naar steden en dorpen vervoerd.

In het voorjaar zijn de hellingen van het Jebal Akhdar gebergte roze gekleurd. De inwoners van de bergdorpjes kweken hier al jarenlang een zalig geurende inheemse roos. Van de bloemen wordt attar gemaakt – dit rozenwater is een veelzijdig ingrediënt dat veel wordt gebruikt in lokaal gebak en koffie, maar ook als geurtje.

Meer info: www.experienceoman.om